πώς θα πας εκεί όπου θέλεις, αν ο δρόμος έχει φίδια να σέρνονται σε φύλλα φυματικά;
χλέπα-βροχή-καθαριότητα
το πρόσωπο να ραντίζει με σπέρμα αγιοσύνης
ένας με πετραχήλι ποτισμένο απ' το αίμα ενός ηλίθιου
πώς αλλιώς;
σκύψε και γλείψε με, η επιτυχία για εσένα μεταφράζεται σε οργασμούς
μέσο επικοινωνίας για ακοινώνητους κοινωνιοπαθείς
λέξεις-ακίδες στο κουφάρι της πόρνης που αποκαλούν τέχνη
τα μάτια της οι καταρράκτες του Νιαγάρα και η κολυμπήθρα στο ερείπιο συνειδήσεων
στην εκκλησία
γεννήθηκε και πέθανε, τον κλαίγαμε πολύ τόσους αιώνες
ας γελάσουμε με τα χάλια του
τι θλίψη! τι μυρωδιά από ήττα!
αρρωσταίνει τη φύση
το πηγάδι κοιτώ και φωνάζω στην αλυσοδεμένη στον βυθό του γυναίκα
το αίμα είναι προϊόν εμπορίου
ένα φύλλο ανοησίες ματαιόδοξων και περιθωριακών, που χορεύουν στο χείλος γκρεμού
ο παράδεισος είναι γεμάτος με πτώματα και βρωμάει
στην κόλαση θα βάλουμε air condition
η θάλασσα περιμένει με υπομονή και υπόκωφα παρακάλια να σε αγκαλιάσει
η αγκαλιά είναι φυλάκιση με αναστολή
η αηδία ξεχειλίζει
ποιος έφαγε και ξέρασε την πόλη μου;